2007/Aug/06

วันไหนที่ฟ้าใสแดดส่อง

ความคิดถึงอยู่ในสีทองของแดดสาย

นั่นหละ..หากเธอรู้สึกได้

ที่ไล้หัวใจ อุ่น ๆ นั้น

ใต้เงาไม้ร่ม

ความคิดถึงคือสายลมอ่อนหวาน

โบกไล่ไอร้อน อ่อนล้าแห่งวัน

ไม่ทำให้เธอรำคาญ....ใช่ไหม

รอนแรม...เร่ร้าง

ยิ่งกว่านักเดินทางไหน ๆ

ให้ไกลเสียยิ่งกว่าไกล

ไม่มีที่ใดที่ความคิดถึง ไปไม่ถึง..............

Comment

Comment:

Tweet


อ่านแล้วก็คิดถึง คนคนหนึ่งที่เรารักเขามาก ๆ แต่เขาซิไม่เคยสนใจเราด้วยซ้ำไป ดีตรงที่ว่าเขาคนนั้นยังคุยกับเราเท่านั้นเอง